تقوا

 تقوا و پرهیزکاری

بسیاری از مردم امور اجرایی را جزء وظایف نماینده مجلس می‌دانند واین یکی از عوامل اصلی ایجاد روحیه سهم خواهی و مطالبه از نمایندگان توسط مردم می‌باشد و همین نا‌آگاهی زمینه ساز سوء استفاده بعضی از کاندیدا‌ها و حتی نمایندگان موجود در مجلس شده است تا با عوام فریبی شأن نمایندگی را تا در حد وظایف یک بخشدار و یا فرماندار پایین بیاورند در حالی که این وظایف بر عهده دستگاه‌های دولتی و قوه مجریه می‌باشد و مهم‌تر اینکه نمایندگی در وهله اول یک مقام ملی است چون بر اساس اصل ۶۷ قانون اساسی، نمایندگان به گونه‌ای سوگند یاد می‌کنند که به معنای نمایندگی از طرف همه مردم کشور است نه حوزه انتخابیه‌ای خاص، البته این به معنای نفی ارتباط نمایندگان با مردم حوزه انتخابیه خود نیست.

از مهم‌ترین وظایف نمایندگی، قانون‌گذاری، نظارت، سؤال، استیضاح، تصویب بودجه سالانه می‌باشد. حال اگر واقعیت موجود در جامعه ما را در نظر بگیریم نه تنها این وظائف قابل اهمیت نیستند بلکه مطالبات فردی و سهم خواهی روند حمایت از کاندیدا و چگونگی ورود به مجلس را مشخص می‌کند تا جائیکه یکی از اهرمهای توانایی ورود به مجلس مصداق ضرب المثل هر که بامش بیش برفش بیشتر می‌باشد یعنی تطمیع افراد با استفاده از روش‌های مختلف جهت کسب رأی، واین ابزار شیوه‌های متفاوتی دارد که با توجه به توانایی افراد حمایت کننده سهم خواهی نیز سلسله مراتب دارد بزرگان پست و منصب‌های بزرگ‌تر را مطالبه می‌کنند و چه بسا بعضی از افراد که اشتهای کمتری دارند وعده 2 میلیون تومان وام آن‌ها را راضی و خشنود کند.

در این میان اگر شخصی با تنها ادعای قانونمندی و تمکین به قانون وارد عرصه شود با میزان مقبولیت کمتری مواجه خواهد شد. مضافاً اینکه اگر مردم شامه قوی داشته باشند و بفهمند که به نان و نوایی نخواهند رسید این شخص اگر بسیار متخصص و کاربلد هم باشد ره به جایی نخواهد برد. و از عجایب شگفت آور این است که بعضی از سهم خواهان با تمام قدرت وشدت و حدت از یک کاندیدا حمایت می‌کنند و توانمندی و استعداد بی‌نظیر وی را با صدای بلند و رسا ندا می‌دهند اما همین که به منصبی نرسند با چرخش ۱۸۰ درجه به حمایت از کاندیدای رقیب برخاسته و به تخریب شخص قبلی می‌پردازند و چه بسا بعد از عدم وصول مطالبات به نحو دلخواه دوباره به سراغ کاندیدای اول عنایت و توجه می‌کنند. وا مصیبتا؟؟ اما علت چیست؟ چاره چیست؟ تقوا تقوا تقوا.